Μικρoπαρέα - Αγριολούλουδα

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010 10:18

Γεια σας φίλοι μου

Σίγουρα παρατηρήσατε τα λιβάδια και τους αγρούς του νησιού μας που σιγά σιγά γεμίζουν αγριολούλουδα. Ανεμώνες, μαργαρίτες και σε λίγο καιρό παπαρούνες. Να μην ξεχάσουμε βέβαια και το πανέμορφο σπάρτο, που το συναντάμε σε μεγάλη ποσότητα στο δρόμο μας προς την Αντιμάχεια.«Αυτά που συγκροτούν τον πολιτισμό μας δεν είναι μόνο τα γράμματα, οι τέχνες, τα ήθη και τα έθιμα. Είναι και οι αέρηδες, τα αγριολούλουδα και η ποικιλία του ζωικού βασιλείου» όπως μας λέει ο Χρήστος Γεωργούσης.

Τι θα λέγατε να γνωρίζαμε λίγα περισσότερα για κάποια από αυτά;

Παπαρούνα

Είναι το γνωστό μας κατακόκκινο φυτό που αποτελείται από 4 πέταλα και 2 σέπαλα. Στην Ελλάδα υπάρχουν 10-12 διαφορετικές ποικιλίες.

Για τους αρχαίους η παπαρούνα συμβόλιζε, με την παρουσία της ανάμεσα στα σιτηρά (ως παράσιτο), την παρουσία της θεάς Δήμητρας.

Στα Ελευσίνια Μυστήρια στόλιζαν τα’ αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας κατά τις πομπές. Όμως και οι γιοι του Άδη, ο Ύπνος και ο Θάνατος, παριστάνονταν με παπαρούνες στα χέρια, προφανώς γιατί ήταν γνωστές οι υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού. Ακόμη οι σπόροι της χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για την Παρασκευή ψωμιών των «μακωνιδών άρτων» γεγονός που συμβαίνει ακόμη και σήμερα σε μερικές περιοχές.

Στη χριστιανική παράδοση η παπαρούνα οφείλει το κόκκινο χρώμα της στις σταγόνες που δέχθηκε από το αίμα του Χριστού στο σταυρό.

Η παπαρούνα έχει χρησιμοποιηθεί ως φαρμακευτικό φυτό, ιδιαίτερα ως καταπραϋντικό για το βήχα. Εκτός των κατευναστικών, καταπραϋντικών και ηρεμιστικών ιδιοτήτων της περιέχει σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο, ανόργανα, οργανικά οξέα κ.α.

Μαργαρίτα

Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των Συνθέτων και είναι πολυετής πόα, ύψους 10 έως 40 εκ., τριχωτή, με ελαφριά οσμή.

Οι αρχαίοι Έλληνες την είχαν αφιερώσει στη θεά Άρτεμη, στόλιζε όμως πολλά αγάλματα θεών και ναούς. Ήταν θεραπευτικό φυτό για γυναικεία μικροπροβλήματα αλλά και για προστασία από βασκανίες. Εικάζεται ότι ήταν και ένα από τα μαγικά φυτά της Μήδειας. Γενικώς, χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική κατά των νευρικών διεγέρσεων, της βρογχικής καταρροής, ενώ το αφέψημά της κάνει καλό στο στομάχι και στα εντερικά προβλήματα. Οι Αθηναίοι έτρωγαν το βλαστό της ως και τις αρχές του 18^ου αιώνα.

Σπάρτο

Ο χαρακτηριστικός μεσογειακός θάμνος με τα πεταλουδόμορφα, αρωματικά, μικρά ανθάκια.

Τα φύλλα του, στα πυκνά κλαδιά του, είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.) και λογχοειδή. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Συναντάται σε θάμνους των χαμηλών υψομέτρων. Είναι μεσογειακό είδος.

Ανεμώνη

Η ανεμώνη ή ανεμώνα είναι αγγειόσπερμο, δικοτυλήδονο φυτό, ανήκει δε στην οικογένεια των Bατραχιοειδών της τάξης των Bατραχιωδών.

Είναι εξαπλωμένη σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε σαν αυτοφυής είτε σαν καλλιεργούμενη , αλλά βασικά βρίσκεται στις δασικές εκτάσεις και τα λιβάδια των βόρειων και εύκρατων περιοχών. Η ονομασία ανεμώνη προέρχεται από τη λέξη άνεμος εξ αιτίας της υπόθεσης που έκαναν οι Αρχαίοι Έλληνες ότι τα φυτά αυτά άνθιζαν μόνον όταν φυσούσε άνεμος.

Υπάρχουν 150 περίπου είδη ανεμώνης που πολλές ποικιλίες από αυτές καλλιεργούνται σε κήπους και πάρκα για τα όμορφα άνθη τους. Από τα αυτοφυή είδη αρκετά είναι δηλητηριώδη.

Κατασκευή: Λουλουδένια γλάστρα

Υλικά: 1 πήλινο γλαστράκι, χαρτί κανσόν σε διαφορετικά χρώματα, σύρμα πίπας, πλαστελίνη, κόλλα, χρωματιστή κόλλα με χρυσόσκονη.

Στολίζουμε τη γλάστρα μας με τη χρωματιστή κόλλα με χρυσόσκονη. Τη γεμίζουμε με την πλαστελίνη. Κόβουμε διάφορα σχέδια λουλουδιών στα χρωματιστά χαρτόνια. Τα στολίζουμε κι αυτά με τη χρωματιστή κόλλα. Τρυπάμε προσεκτικά τη μέση κάθε λουλουδιού και περνάμε το σύρμα πίπας για κοτσάνι. Καρφώνουμε την άλλη άκρη από το σύρμα στην πλαστελίνη και στολίζουμε το γλαστράκι μας.

Βιβλίο: Το λουλούδι που λεγόταν Αρλεκίνος

Συγγραφέας: Ματσούκα, Βιβή

Εικονογράφος: Πεπονά, Μαρία

Εκδόσεις: Πορτοκάλι

Μια φορά κι έναν καιρό, σ' έναν κάμπο μακρινό φύτρωσε ένα παράξενο λουλούδι. Πολύχρωμο, διαφορετικό, μοναδικό. Τα άλλα λουλούδια το έβγαλαν Αρλεκίνο, γιατί θύμιζε καρναβάλι. Ο Αρλεκίνος ήταν ολομόναχος. Κανείς δεν τον ήθελε για φίλο και μόνο τ' αστεράκια του ουρανού ήταν παρηγοριά στη θλίψη του. Όμως τα πράγματα δεν έμειναν έτσι για πολύ...

Συνταγή: Φακές σαλάτα

Υλικά

2 φλιτζάνια φακές

2 φύλλα δάφνης

3 σκελίδες σκόρδο (ολόκληρες)

1/2 φλιτζάνι ψιλοκομμένο μαϊντανό

1/3 του φλιτζανιού λιαστές ντομάτες κομμένες σε κύβους

150 γρ. φέτα σε κυβάκια

Για τη σος

5 κουταλιές ελαιόλαδο

3 κουταλιές φρέσκο χυμό πορτοκαλιού

2 κουταλιές φρέσκο χυμό λεμονιού

3 κουταλιές μπαλσάμικο

1 κουταλιά μουστάρδα

Αλάτι, πιπέρι

Βράζετε τις φακές μαζί με τα φύλλα δάφνης, το σκόρδο και αλάτι. Σουρώνετε, πετάτε τα φύλλα δάφνης και το σκόρδο και μεταφέρετε τις φακές σε ένα βαθύ πιάτο.

Σε μικρό μπολ, ανακατεύετε το ελαιόλαδο, τους χυμούς πορτοκαλιού και λεμονιού, το ξίδι, τη μουστάρδα, αλάτι και πιπέρι. Περιχύνετε με το μείγμα τις φακές και ανακατεύετε. Προσθέτετε τις λιαστές ντομάτες και τη φέτα, πασπαλίζετε με μαϊντανό και σερβίρετε.

< Προηγούμενο		Επόμενο >

Αναζήτηση powered by Ajax